Kategorije
Aktuelno Balkan VIJESTI

Posljednja nada za žrtve rata

Sve do prošle godine, liječenje je bilo ograničeno zbog brutalog rata u kojem je stradalo stotine hiljada ljudi i raseljeno preko 11 hiljada. Oko 500 osoba zadobilo je povrede kičmene moždine u istočnoj Gouti.


Ziad, četrnaestogodišnji dječak često ostaje kući sam, dok odzvanjaju zastrašujući zvuci bombi koje padaju u Doumi, glavnom pobunjeničkom uporištu u istočnoj Gouti, na kraju sirijske prijestonice Damask.

 

Onemogućen zbog njegove paralizovanosti, Ziad ne može da se kreće tako lako tokom bombardovanja, a u blizini ne postoje opremljena skrovišta u kojima bi našao utočište.
“Prihvatilišta nisu spremna da prihvate ljude poput mene”, kaže on.Zijad

Sve do prošle godine, mogućnost liječenja je bila ograničena zbog brutalog civilnog rata u kojem je stradalo stotine hiljada ljudi i raseljeno preko 11 hiljada.

Sada, u specijalizovanom centru za rehabilitaciju i brigu o kičmenoj moždini, pruža fizički i psihički tretman.

Centar, finansiran uglavnom od donacija, može da primi i liječi u jednom trenutku 12 pacijenata u periodu od tri do šest mjeseci.

KalidKalid Al-Halaj, psihoterapeut koji vodi ovaj centar, kaže da je tretman pacijenata otežan uslijed rata koji se svakim danom sve više rasplamsava.

U nedostatku invalidskih kolica, Al-Halaj se svakodnevno bori sa preprekama da transportuje pacijente do centra.

Paralizovani pacijenti, pored toga što imaju fizičkih nedostataka, često se bore i sa raznim psihičkim problemima, te je upravo to razlog zbog kojeg odlučuju da ostanu kući, gdje se osjećaju prijatnije.

Tansport

“Mnogi ljudi pate od trauma nakon povreda zadobijenih nakon bombardovanja, a kada dođu, već bude suviše kasno za liječenje. Ovo pogoršava njihovo liječenje i prolongira vrijeme neophodno za tretman” objašnjava Al-Halaj.

PatnjaPoput mnogih, Abu Zeid je hospitalizovan u centru, nakon što je poslije povrede pokušao da izvrši samoubistvo. Borba sa neizdrživim fizičkim bolom i činjenicom da osnovnu brigu o sebi ne može da obavi bez nečije pomoći, natjerala je dvadesetrogodišnjeg mladića na ovakvu odluku.

Duboki ožiljak na Abu Zeidovoj ruci je bolni podsjetnik na sve što je pretrpio i njegovo stanje danas. Nakon tretmana, Abu Zeid sada ima ograničeno kretanje, može da ode u toalet sam i uz malo sreće će uskoro i prohodati.

Ožiljci“Doktori kažu da ponovo moži da stanem na noge, ali potrebno je mnogo strpljenja i vježbe”, objašnjava Abu Zeid, pokušavajući sam sebe da bodri.

Nada

Izvor: vijesti.me, foto: Reuters

Od Miletić S.

Zdravo. Moje ime je Slobodan, rodna gruda Bosna, zanimanje informatika, pasija motocikli. Sve ovo i još mnogo toga me je opisivalo i činilo do avgusta 2012. godine i strašne saobraćajne nesreće. Povreda kičmene moždine me je obavezala na upotrebu kolica i promjenu zemlje i životnih navika. Ipak, nešto je i ostalo - i danas se bavim informatikom, vlasnik sam male softverske firme koja se zove Plus Innovative, često negdje otputujem, gledam filmove i čitam knjige, posjećujem moto i F1 trke i, evo, u slobodno vrijeme pišem ovdje.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *