Kategorije
Aktuelno Balkan

Upozoravajuća priča o matičnim ćelijama

Jim Gass je prošao terapiju matičnim ćelijama na klinikama u Meksiku, Kini i Argentini u pokušaju da se oporavi od moždanog udara. Ali doktori su pronašli ogromnu masu sa nečijim drugim ćelijama.

Pronađena masa agresivno raste u njegovom donjem dijelu kičme, govori Carlos Moreno za The New York Times.

Hirurg je bio u šoku kad je otvorio svog pacijenta i vidio ono što je bilo u njegovoj kičmi. To je bila ogromna masa, koja je ispunjavala čitav donji dio kičmenog stuba.

“Ta čitava “stvar” je bila ispunjena krvavim tkivom, i kad sam počeo sa odvajanjem komada, počela je da krvari”, rekao je dr John Chi, direktor “Neurosurgical Spine Cancer” u Brighamu i “Women’s Hospital” u Bostonu. “Masa je začepila sve oko sebe.”

Dodao je: “Nikada nisam vidio nešto slično.”

Testovi su pokazali da je masa sačinjena od abnormalnih, primitivnih ćelija i da je vrlo agresivno rasla. Onda je došao pravi šok: Ćelije nisu bile od Jim Gass-a. To su bile tuđe ćelije.

Gospodin Gass je, ispostavilo se, imao terapiju matičnim ćelijama na klinikama u Meksiku, Kini i Argentini, plaćajući desetine hiljada dolara svaki put za injekcije u očajničkom pokušaju da se oporavi od moždanog udara kojeg je imao u 2009. godini. Ukupni troškovi s putovanjima bili su oko 300.000 $.

Sve veći broj klinika, često u mjestima kao što su Rusija ili Kina, ali i u Evropi i drugdje, recimo na svojim web stranicama govore da oni mogu tretirati, čak i izliječiti bolesti kao što su mišićna distrofija, Alchajmerova i Parkinsonova bolest, povrede kičmene moždine, kao i moždani udar, ubrizgavanjem matičnih ćelija u pacijenta koje, u teoriji, mogu da se razviju u živac koji nedostaje, mišić ili druge ćelije i poprave štetu od bolesti ili povrede.

Izvještaji o naizgled čudesnim rezultatima povrijeđenih sportista su doprinijeli sve većem interesu među očajnim pacijentima. Procjene su da je na desetine hiljada pacijenata širom svijeta imalo takve tretmane i da je ta industrija procijenjena na nekoliko stotina miliona dolara.

Klinike, koje nisu regulisane, imaju web stranice sa sjajnim iskustvima pacijenata, od kojih je jedna otkrivena od strane g. Gass-ove “sestre po zakonu”, imaju finansijske interese. U klinikama često tvrde da se radi o kliničkim ispitivanjima, dajući glazuru legitimnosti za njihov rad.

Tretmani matičnim ćelijama

Akademski istraživači kažu da matične ćelije daju ogromno obećanje, ali da se klinička ispitivanja odvijaju oprezno, jer se matične ćelije dijele brzo i mogu formirati tumore kod laboratorijskih životinja. U laboratorijskim studijama, matične ćelije mogu brzo akumulirati mutacije poput onih u ćelijama raka.

Iako je bilo izvještaja pacijenata u medicinskoj literaturi kod kojih su se razvili tumori nakon ubrizgavanja matičnih ćelija, nekoliko pacijenata su otvoreno govorili o svojoj potrazi za lijekom, novcem kojim su potrošili i tragičnim posljedicama kao što su kod gospodina Gass-a, 66-godišnjnjeg bivšeg glavnog pravnog zastupnika Sylvania-e, koji živi u San Diegu.

Nakon moždanog udara, gospodin Gass je živio samostalno iako je njegova lijeva ruka bila neupotrebljiva i njegova lijeva noga slaba. Sada, međutim, sa stranim tijelom u njegovoj kičmi, on je paralizovan od vrata na dolje, isključujući desnu ruku. Potrebna mu je dizalica da bi se premjestio iz svog kreveta u invalidska kolica, a doktori ne znaju kako zaustaviti dalji rast tumora.

Doktori su pisali o njegovom slučaju u pismu objavljenom u časopisu “New England Journal of Medicine”.

Stručnjaci koji su pisali članke u medicinskim i naučnim časopisima žaleći se na “turizam matičnih ćelija”, rekli su da bi ovaj slučaj mogao napraviti razliku.

“Mi naučnici i ljekari kažemo, ‘Ne radite to,”” rekao je dr Jaime Imitola, neurolog i istraživač matičnih ćelija na “Ohio State University Wexner Medical Center”, koji je pisao o opasnostima turizma matičnih ćelija. Ali, kako je rekao, njihova upozorenja često ne odjekuju.

Dr. Imitola je rekao da gospodin Gass “stavlja ljudsko lice na tragediju.” Pacijenti bi trebali vidjeti šta se dogodilo gospodinu Gass-u i reći:”O Bože, pa to sam mogao biti ja.”

“Ovo je zaista upozoravajuća priča”, rekao je Timothy Caulfield, direktor istraživanja “Health Law Institute” na Univerzitetu u Alberti, koji je nedavno napisao komentar klinikama matičnih ćelija.

Upozoravajuća priča o tretmanu matičnim ćelijama

Problemi gospodina Gass-a počeli su 10. maja 2009. godine, kada se probudio sa strašnom glavoboljom. Pokušao je da ustane iz kreveta i pao na pod, i nije bio u mogućnosti da se pokrene. Zadobio je moždani udar.

Dvije godine kasnije, bio je u stanju da hoda samo sa štakom i štapom.

“Počeo sam raditi istraživanje na internetu”, rekao je Gass. On je bio posebno iznenađen pričom bivše fudbalske zvijezde i profesionalnog golfera John Brodie-a koji je imao moždani udar, primio terapiju matičnim ćelijama u Rusiji i vratio se ponovo da igra golf.

Tako je gosp. Gass kontaktirao kompaniju “Stemedica”, koja je bila povezana sa tom klinikom, i načuo o programu u Kazahstanu. Kada je gospodin Gass odbio da ide tamo, ruska klinika ga je uputila na kliniku u Meksiku. To je bio početak njegove odiseje.

Doktori gosp. Gass-a i njegova “sestra po zakonu”, Ruth Gass, pokušali su da ga odvrate od toga. Gospođa Gass je zvala klinike i zatražila dokaz da su njihovi tretmani uspješni.
Neke klinike su prekinule vezu, rekavši da ne žele razgovarati sa prestravljenim rođacima, rekla je ona. Web stranice su često imali podatke, ali nisu zadržale osnovnu analizu, rekla je Gass, a kada je objavljen podatak, pojavio se u sujetnim časopisima. Ostale klinike su joj jednostavno rekle: “Ljudima bude drastično bolje.”

Ona se razbjesnila na klinike, govoreći im: “Trebalo bi da se stidite za naplaćivanje jedne injekcije $ 40,000. Vi vrebate nad ljudima kao što je moj “brat po zakonu”, koji očajnički traži pomoć. ”

Onda je došao njen buntovnik: “Rekao sam, ako je istina to što govorite, trebali biste dobiti Nobelovu nagradu. Ako ne, trebali bi da idete u pakao. Sramite se.”

Ali gosp. Gass-a to nije omelo. On je bio spreman da potroši svoj novac i ode bilo gdje. Šta je imao da izgubi? Mislio je da je, najgore što može da mu se desi jeste to da ne bude nikakvog poboljšanja.

Išao je od klinike do klinike, i završio u Meksiku sa injekcijom fetalnih ćelija isporučenih iz Rusije. Šest mjeseci kasnije, njegovo hodanje se poboljšava. Ali napredak nije dugo trajao, pa je otišao po još jednu injekciju. Zatim se dogodilo nešto uznemirujuće.

“Imao sam bolove kada bih legao, kao da sam ležao na tumoru”, rekao je Gass. “Počeo sam da gubim sposobnost hodanja i oslabio sam dosta.” Bio je na Tajlandu u to vrijeme, na mjestu koje voli posjetiti. Doktori u bolnici su pokušali napraviti lumbalnu punkciju, ali je gosp. Gass rekao da nešto nije u redu. Činilo se da nema kičmenog fluida.

On se vratio u Sjedinjene Države, u Boston, gdje je proveo većinu svog života i gdje su mu brat i “sestra po zakonu” živjeli, i pitao je doktore u “Brigham and Women’s Hospital” za pomoć.

Napravili su skeniranje kičme magnetnom rezonancom i bili su prestravljeni kada su vidjeli slike. “Cijeli donji dio njegovog kičmenog stuba je bio ispunjen masom”, rekao je dr Aron Berkowitz, direktor globalnog programa neurologije bolnice.

Jedina opcija je bila da se izvrši operacija.

Ali sada kada su doktori znali šta je masa, pojavio se novi problem: Kako mogu zaustaviti dalji rast? Ako bi to bila infekcija, mogli bi koristiti antibiotike. Ako bi to bio rak, mogli bi koristiti drogu ciljano na masu. Ova masa je ipak, bila jedinstvena.

Oni su odlučili da pokušaju zračenjem. Činilo se da su malo usporili rast mase, možda je čak i smanjili. Ali nedavno, gosp. Gass je imao još jedno MR skeniranje u San Diegu, a doktori su mu rekli da masa ponovo raste.

Na pitanje šta bi on poručio ostalima da nauče iz njegovog iskustva, Gass je rekao, “Ne vjerujte anegdotama.”

Njegova “sestra po zakonu” je imala drugačiji odgovor: “Ako nešto zvuči predobro da bi bilo istinito, onda to jeste.”

Od Miletić S.

Zdravo. Moje ime je Slobodan, rodna gruda Bosna, zanimanje informatika, pasija motocikli. Sve ovo i još mnogo toga me je opisivalo i činilo do avgusta 2012. godine i strašne saobraćajne nesreće. Povreda kičmene moždine me je obavezala na upotrebu kolica i promjenu zemlje i životnih navika. Ipak, nešto je i ostalo - i danas se bavim informatikom, vlasnik sam male softverske firme koja se zove Plus Innovative, često negdje otputujem, gledam filmove i čitam knjige, posjećujem moto i F1 trke i, evo, u slobodno vrijeme pišem ovdje.

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *